گل مریم

پلاک و نشانی ندارد ... آری پلاک ندارد تا نام و نشانی برایش بیابند ، نامی که بر خاک یادگار شود. آری ... اما او این نام زمینی  را ...  نه این نام را نمی خواهد .او عاشق محبوب خویش است و هم اوست که نام آنان را که عاشقش شدن و آنانکه از این قفس دنیا گریختند را بر آسمان حک می کند تا همیشه چون ستارگان بدرخشند.

او عاشق امام و ولایت است ... چرا که فرزند مادری است که بزرگ زنام عالم است ، مادری که محبوب او را آرامش و تکیه گاه  اسلام و ولایت قرار داد ، مادری که خواست مزارش گمنام بماند؟! که مبادا  آنانکه ولایت را قبول ندارند ...آنانکه همیشه دم از دوستی زدند و دشمنی کردند بر مزارش نماز گزارند و اینک این است پیکر فرزند آن مادر ... پیکر شهیدی که افتخارش ارادت به اهل بیت(ع) و مادر گرانقدرشان حضرت زهرا (س) بوده است و حال راز گمنامی او در این است ... حال او صاحب مادران و پدران و خویشان بسیاری است .

او شهادت را برگزیده و گمنامی را .... چرا که دانسته خون شهید تا ابد بر صفحه تاریخ پابرجاست...

 اما نام اوست که ملائک بالا می برند ...

 اینک گمنام ماییم نه او ...